ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Χαναναίας)

Print
Κατηγορία: Ευαγγέλιο Κυριακής
Published Date

Καὶ ὁ πιὸ φτωχὸς ἔχει τάλαντο!

«Πονηρὲ δοῦλε καὶ ὀκνηρέ!…» (Ματθ. 25, 26)

Του μ. Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου

Ἂς εὐχαριστήσουμε, ἀγαπητοί μου, τὸν Κύριο, ποὺ μᾶς ἀξιώνει νὰ ἐκκλησιαζώμαστε. Στὴν ἐκκλησία, ποὺ εἶνε ὁ οἶκος τῆς προσευχῆς (Ἠσ. 56,7=Ματθ. 21,13), ἐρχόμαστε τὴν ὥρα τοῦ φρικτοῦ μυστηρίου γιὰ νὰ συνομιλήσουμε μὲ τὸ Θεό, νὰ προσευχηθοῦμε· νὰ ἑνώσουμε κ᾽ ἐμεῖς οἱ ἁμαρτωλοὶ τὴ φωνή μας μὲ τὸν ἱερέα, τοὺς ψάλτες, τοὺς ἀγγέλους καὶ ἀρχαγγέλους.

Τὴν ὥρα τῆς θείας λατρείας ἡ Ἐκκλησία μας, ποὺ εἶνε μάνα, προσεύχεται καὶ ἀγκαλιάζει ὅλους. Ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ ἀρχίζει ἡ θεία λειτουργία, ἀπὸ τὸ «Εὐλογημένη ἡ βασιλεία…», ἕως τὸ «Δι᾽ εὐχῶν…» (θ. Λειτ.) ἡ Ἐκκλησία θυμᾶται τὰ παιδιά της καὶ ὅλο τὸν κόσμο· τοὺς γεωργούς, τοὺς ναυτικούς, τοὺς ταξιδιῶτες, τοὺς ἀρρώστους, τοὺς στρατιῶτες, τοὺς κληρικούς, τοὺς ἀσκητάς, τοὺς ἄρχοντες, ἀλλὰ καὶ τοὺς νεκρούς.

Καὶ ὅπως ἡ Ἐκκλησία μας ἀγκαλιάζει ὅλο τὸν κόσμο καὶ δὲν ἀφήνει κανέναν ἔξω ἀπὸ τὴν ἀγάπη της, ἔτσι καὶ κάθε Χριστιανὸς πρέπει νὰ ἁπλώνῃ τὶς φτεροῦγες του πέρα ἀπὸ τὸν ἑαυτό του καὶ νὰ ἀγκαλιάζῃ καὶ τὴν πατρίδα του καὶ ὁλόκληρο τὸν κόσμο.

Ἔχει ἀφάνταστο μεγαλεῖο ἡ θεία λειτουργία. Δὲν ὑπάρχει πιὸ ὡραία τελετή, πιὸ ὡραία προσευχή. Κ᾽ εἶνε κρίμα τὴν ὥρα αὐτὴ ὁ νοῦς μας νὰ φεύγῃ ἀλλοῦ καὶ νὰ μὴ ζοῦμε αὐτὰ ποὺ τελοῦνται ἐκεῖ. –Μά, θὰ πῇ κάποιος, ἐγὼ ἔρχομαι στὴν ἐκκλησιά, ἀνάβω τὸ κερί μου, προσκυνῶ τὴν εἰκόνα, παρακαλῶ τὸ Θεὸ γιὰ τὸ σπίτι μου, ἀλλὰ δὲν γίνεται κάτι, δὲν μοῦ δίνει τίποτα ὁ Θεός… Τί ἔχουμε ν᾽ ἀπαντήσουμε; Μὴ ρωτᾶτε ἐμένα· διαβάστε καὶ ξαναδιαβάστε τὸ Εὐαγγέλιο, καὶ θὰ σᾶς ἐξηγήσῃ γιατί, ἐνῷ κάνουμε προσευχή, ὁ Θεὸς δὲν μᾶς ἀπαντᾷ. Γιατί ἆραγε; μήπως δὲν ἀκούει; μήπως δὲν ὑπάρχει ὁ Θεός; Ἄπαγε τῆς βλασφημίας! ἁμαρτία καὶ νὰ τὸ σκεφτοῦμε. Ὁ Θεὸς καὶ ὑπάρχει καὶ ἀκούει τὰ πάντα· ὑπάρχει ἕνα αὐτὶ ποὺ τ᾽ ἀκούει ὅλα, ἕνα μάτι ποὺ τὰ βλέπει ὅλα, κ᾽ ἕνα χέρι ποὺ τὰ γράφει ὅλα. Ὁ Μεγαλοδύναμος ἀκούει τὶς προσευχὲς ὅλων τῶν παιδιῶν του ποὺ τοῦ φωνάζουν «Πάτερ ἡμῶν…» (Ματθ. 6,9). Ἀφοῦ λοιπὸν εἶνε πατέρας μας καὶ μᾶς ἀκούει, γιατί δὲν εἰσακούει τὶς προσευχές μας; γιατί δὲν μᾶς δίνει αὐτὰ ποὺ τοῦ ζητοῦμε; Σ᾽ αὐτὸ ἀπαντᾷ τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο.

Γιὰ τρεῖς λόγους, ἀγαπητοί μου, δὲν μᾶς δίνει ὁ Θεὸς αὐτὰ ποὺ ζητοῦμε.  Ἕνας λόγος εἶνε, διότι αὐτὰ ποὺ ζητοῦμε δὲν εἶνε σύμφωνα μὲ τὸ θέλημά του, δὲν εἶνε θεάρεστα. Θεέ μου, λέει κάποιος, βοήθησέ με νὰ κερδίσω τὴ δίκη στὸ δικαστήριο…. Ἐὰν ὅμως ἡ ὑπόθεσί του εἶνε ἄδικη, πῶς ὁ Θεὸς νὰ τοῦ δώσῃ αὐτὸ ποὺ ζητάει; Ἕνας δεύτερος λόγος εἶνε, ὅτι αὐτὰ ποὺ ζητοῦμε μπορεῖ νὰ φαίνωνται καλά, ἀλλὰ νὰ μὴ συμφέρουν στὴν ψυχή μας. Ὁ Θεὸς δὲν μᾶς τὰ δίνει, γιατὶ βλέπει μακριά. Ἐμεῖς εἴμαστε κοντόφθαλμοι, δὲν βλέπουμε τὸ μέλλον, καὶ ζητοῦμε πράγματα, τὰ ὁποῖα στὸ τέλος ἀποδεικνύονται ἀσύμφορα ἢ καὶ ἐπιβλαβῆ, ὄχι μόνο σωματικῶς ἀλλὰ καὶ ψυχικῶς. Καὶ ἕνας τρίτος λόγος, τὸν ὁποῖον φωτίζει τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο εἶνε, ὅτι αὐτὰ ποὺ ζητοῦμε εἶνε μὲν «καλὰ καὶ συμφέροντα ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν» (θ. Λειτ.), ἀλλὰ ἐμεῖς δὲν τὰ ζητοῦμε μὲ τὸν τρόπο ποὺ θέλει ὁ Θεός, δὲν κάνουμε τὴν προσευχή μας ὅπως πρέπει. Μὲ ἄλλα λόγια, δὲν λειτουργεῖ τὸ «τηλέφωνό» μας, γιὰ νὰ φτάσῃ ἡ φωνή μας στὸ Θεό, καὶ δὲν λειτουργεῖ τὸ «ῥαδιόφωνό» μας, ὥστε νὰ φτάσῃ καὶ ἡ δική του φωνὴ σ᾽ ἐμᾶς.

Εἶνε λοιπὸν ἡ περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποία δὲν προσευχόμαστε ὅπως θέλει ὁ Θεός. Ἐρχόμαστε στὴν ἐκκλησία γιὰ τὴ θεία λειτουργία. Ἂν μετρήσουμε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ μέχρι τὸ τέλος πόσες φορὲς λέγεται τὸ «Κύριε, ἐλέησον», θὰ βροῦμε ὅτι ἀκούγεται δεκάδες φορές. Καὶ ἂν πολλαπλασιάσουμε τὸν ἀριθμὸ αὐτὸν ἐπὶ τὸν ἀριθμὸ τῶν ναῶν ποὺ τελεῖται ἡ θεία λειτουργία, θὰ βροῦμε ὅτι τὸ «Κύριε, ἐλέησον» ἀκούγεται ἑκατοντάδες, χιλιάδες ἢ καὶ ἑκατομμύρια φορὲς ἀπὸ καλλίφωνους ψαλτάδες καὶ παπᾶδες.

Ὅλα ὅμως αὐτὰ τὰ «Κύριε, ἐλέησον» ποὺ λέμε ἐμεῖς, ἂν κατεβῇ ἄγγελος καὶ τὰ πάρῃ καὶ τὰ στύψῃ, τί θὰ μείνῃ; Φτάνουν τὸ «Κύριε, ἐλέησον» ποὺ εἶπε σήμερα ἡ γυναίκα τοῦ εὐαγγελίου; (βλ. Ματθ. 15,22). «Κύριε, ἐλέησον» λέμε ἐμεῖς καὶ δὲν εἰσακουόμεθα, «Κύριε, ἐλέησον» εἶπε ἡ Χαναναία καὶ ἔγινε θαῦμα. Ποιά γνωρίσματα εἶχε ἡ προσευχὴ τῆς Χαναναίας καὶ εἰσακούστηκε; Ἂς προσέξουμε· αὐτὴ μᾶς δεχνει πῶς νὰ προσευχώμεθα.

Ὅταν προσεύχεσαι πρέπει νὰ ἔχῃς ταπείνωσι. Ὄχι σὰν τὸ φαρισαῖο, ποὺ θὰ δοῦμε τὴν ἄλλη Κυριακὴ μπαίνοντας στὸ Τριῴδιο, ἀλλὰ σὰν τὸν τελώνη ποὺ εἶπε «Ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ» (Λουκ. 18,13) καὶ εἰσακούστηκε. Ἔτσι καὶ ἡ Χαναναία. Ἔπεσε στὰ πόδια τοῦ Χριστοῦ καὶ εἶπε· Κύριε, ἐλέησέ με, ἔχω μεγάλη συμφορά, ἡ κόρη μου βασανίζεται ἀπὸ δαιμόνιο· δὲν σοῦ ζητῶ νὰ μοῦ δώσῃς ἀπὸ τὸ ψωμὶ ποὺ ἔχεις γιὰ τὰ παιδιά σου, εἶμαι ἕνα σκυλάκι καὶ ζητῶ ἕνα ψίχουλο τοῦ ἐλέους σου… Ταπείνωσε τὸν ἑαυτό της τόσο πολύ, ὥστε τὸν ὠνόμασε σκύλο, ἀκάθαρτο ζῷο.

Ἄκουσε ὁ Θεὸς τὴν προσευχή της γιατὶ εἶχε ταπείνωσι· ἀλλὰ κοντὰ στὴν ταπείνωσι εἶχε καὶ πίστι. Συνδέονται αὐτά. Γιατὶ ἡ ταπείνωσις εἶνε τὸ κατάλληλο ἔδαφος, τὸ «καστανόχωμα», ὅπου φυτρώνει τὸ ἄνθος τῆς πίστεως. Ἐγωισταὶ καὶ ὑπερήφανοι ἄνθρωποι, ποὺ νομίζουν πὼς τὰ ξέρουν ὅλα, δὲν μποροῦν νὰ πιστέψουν. Ἡ πίστις ῥιζώνει στὶς ταπεινὲς ψυχές, καὶ τέτοια ψυχὴ εἶχε ἡ γυναίκα αὐτή. Ἐνῷ οἱ ὑπερήφανοι γραμματεῖς καὶ φαρισαῖοι ὄχι μόνο δὲν σέβονταν τὸ Χριστὸ ὡς Θεὸ ἀλλὰ καὶ τὸν συκοφαντοῦσαν ὅτι συνεργάζεται μὲ τὸ σατανᾶ (βλ. Ματθ. 9,34· 10,25· 12,24-27. Μᾶρκ. 3,22,23-26. Λουκ. 11,15,18-19), ἡ Χαναναία, ἅμα εἶδε τὸ Χριστό, ἔλαμψε μπροστὰ στὰ μάτια της παραπάνω ἀπὸ κάθε ἄλλον· τὸν πίστεψε ὡς Μεσσία, ὡς τὸν Υἱὸ τοῦ Θεοῦ. Γι᾽ αὐτὸ ἔτρεξε σ᾽ αὐτὸν καὶ εἶπε «Κύριε, υἱὲ Δαυΐδ…»(Ματθ. 15,22).

Τὸν εἶπε «Κύριο» ὄχι μὲ μικρὸ κάππα (κύριο), ὅπως λέγονται οἱ ἄνθρωποι, ἀλλὰ μὲ κεφαλαῖο κάππα («Κύριο»), μὲ ἀπόλυτη ἔννοια, ὅπως λέμε στὴν θεία λειτουργία· «Εἷς ἅγιος, εἷς Κύριος, Ἰησοῦς Χριστός, εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός· ἀμήν» (Φιλ. 2,11 καὶ θ. Λειτ.).

Ὥστε ἡ προσευχή της ἦταν ζυμωμένη μὲ τὰ δάκρυα τῆς ταπεινώσεως, ἦταν ζυμωμένη μὲ τὴ δύναμι τῆς πίστεως· καὶ ἀκόμα ἡ προσευχή της ἦταν ζυμωμένη μὲ τὴν ἀντοχὴ τῆς ἐπιμονῆς. Ὅπου ὑπάρχει ταπείνωσις ὑπάρχει πίστις, καὶ ὅπου ὑπάρχει πίστις ὑπάρχει καὶ ἐπιμονή. Δὲν τὴν βλέπετε; Ὁ Χριστὸς κάνει πὼς δὲν τὴν ἀκούει. Αὐτὴ δὲν τοῦ εἶπε «Κύριε, ἐλέησον» μιὰ φορὰ καὶ νὰ σταματήσῃ, ἀλλὰ τὸ ἐπανέλαβε. Οἱ μαθηταὶ κουράστηκαν νὰ τὴν ἀκοῦνε καὶ εἶπαν στὸ Χριστό· Κάν᾽ της ἐπὶ τέλους αὐτὸ ποὺ ζητάει, νὰ ἡσυχάσουμε (βλ. Ματθ. 15,23).

Ἔτσι τελικὰ εἰσακούστηκε. Τί σημαίνει αὐτό; Ὅτι ὅποιος προσεύχεται πρέπει νὰ ἐπιμένῃ, νὰ μὴν κουράζεται στὴν προσευχὴ ἔστω καὶ ἂν χρειαστοῦν μέρες καὶ μῆνες, καὶ ἡ ἐπιμονὴ καὶ ὑπομονὴ αὐτὴ βραβεύεται ἀπὸ τὸ Θεό. Ἐμεῖς ὅμως κουραζόμαστε καὶ σταματοῦμε τὴν προσευχή. Κάνουμε σὰν κάτι παλιόπαιδα ποὺ χτυπᾶνε τὰ κουδούνια μιὰ φορὰ καὶ φεύγουν ἀμέσως, μὴν τὰ συλλάβῃ ἡ ἀστυνομία ποὺ ἐνοχλοῦν τοὺς ἀνθρώπους. Ἐνῷ ὅποιος θέλει νὰ τοῦ ἀνοίξουν δὲν φεύγει, ἐπιμένει νὰ χτυπᾷ. Κ᾽ ἐμεῖς χτυπᾶμε βιαστικὰ τὸ κουδούνι τῆς προσευχῆς, δὲν ἐπιμένουμε, καὶ γι᾽ αὐτὸ δὲν εἰσακουόμεθα. Χτύπα λοιπόν, χτύπα τὸ κουδούνι τοῦ οὐρανοῦ, καὶ θ᾽ ἀκούσουν οἱ ἄγγελοι καὶ θὰ σοῦ ἀνοίξουν.

Ἀδελφοί μου, δὲν εἶνε ἀνούσια λόγια αὐτά. Ἂν δὲν τὰ πίστευα, θὰ πήγαινα νὰ κάνω ὁποιαδήποτε ἄλλη δουλειά. Εἶνε μεγάλο πρᾶγμα ἡ πίστι μας. Ἂν πιστεύαμε ὅπως οἱ πρόγονοί μας, ἂν ἤμασταν ταπεινοὶ σὰν τὴ Χαναναία, ἂν εἴχαμε ἀντοχὴ καὶ ἐπιμονὴ στὴν προσευχή, θὰ εἴχαμε ἄλλα ἀποτελέσματα!…

Τώρα ὅλοι μας, ἄντρες καὶ γυναῖκες, λαϊκοὶ καὶ κληρικοί, ἀπὸ κορυφῆς μέχρις ὀνύχων στάζουμε ὁλόκληροι ἀπὸ ὑπερηφάνεια, ἐγωισμό, φιλαυτία, ἀδιαφορία. Μᾶς ἔφαγε ἡ ἐπιστήμη, μᾶς ἔφαγε ἡ πολυτέλεια, μᾶς ἔφαγε ἡ διαφθορά. Γίναμε σάρκες καὶ κόκκαλα, ἄνθρωποι τῆς ὕλης, ἄνθρωποι τῆς ὀκᾶς, μπίζνες, μπεζαχτᾶδες· χωρὶς Θεό, χωρὶς ἰκμάδα, χωρὶς πνοή. Ἄχ νὰ ξαναγύριζαν τὰ χρόνια ἐκεῖνα, νὰ ξαναζοῦσαν οἱ Χριστιανοὶ ποὺ ἔμπαιναν στὴν ἐκκλησιὰ καὶ προσεύχονταν καὶ τὰ δάκρυά τους ἔβρεχαν τὸ δάπεδο!

Τὸ νὰ ἐρχώμαστε τώρα ἐμεῖς στὴν ἐκκλησιὰ ἔτσι ὅπως ἐρχόμαστε, δὲν ξέρω ἂν ὠφελούμεθα. Ἔμπα στὴν ἐκκλησιὰ μὲ πίστι, μὲ ἀγάπη στὸ Θεό, χτύπα τὸ κουδούνι· θὰ σ᾽ ἀκούσουν οἱ οὐρανοὶ καὶ θαῦμα μέγα θὰ γίνῃ. Θὰ τὸ αἰσθανθῇς, θὰ τὸ πιστεύῃς, καὶ θὰ λές· «Εἷς ἅγιος, εἷς Κύριος, Ἰησοῦς Χριστός, εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός· ἀμήν».

 (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία, ἡ ὁποία ἔγινε στὸν ἱ. ναὸ Ἁγ. Δημητρίου Ψυρρῆ - Ἀθηνῶν τὴν 12-2-1967.

Sunday the 24th. Joomla 2.5 Templates. Copyright © 2012. Παγκύπρια Ένωση Γονέων. | Developed by Logosnet.cy.net
Copyright 2012

©