Η διδασκαλία των Πεντηκοστιανών για την αρπαγή της Εκκλησίας

Print
Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2012

π. Σωτήριος Αθανασούλιας, Εφημέριος Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Αγίου Βασιλείου Τριπόλεως («ρθοδοξία καί αρεσις» τς ερς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας, τεχ. 23, Νοέμβριος – Δεκέμβριος 2002).

 Pentik

Εσαγωγή. Ο «πλανντες καί πλανώμενοι»

γία Γραφή κάνει λόγο γιά κάποιους Χριστιανούς ο ποοι πλανήθηκαν ς πρός τήν πίστη, μέ ποτέλεσμα νά χάσουν κάθε λπίδα σωτηρίας. Καί φο πλανήθηκαν καί πλαννται ο διοι (σως χωρίς νά τό θέλουν καί νά τό ντιλαμβάνονται), δηγον καί λλους στήν πλάνη: σους τούς μπιστεύονται καί τούς κολουθον. Ατοί εναι ο «πλανντες καί πλανώμενοι» (Β' Τιμ. γ' 13), ο ποοι μέ διάφορες μορφές καί μέ διάφορα νόματα μφανίζονται σέ κάθε ποχή. Μία πό τίς μορφές, μέ τήν ποία μφανίζονται στήν ποχή μας, εναι αρετική κίνηση τν Πεντηκοστιανν, μέ τή διδασκαλία τν ποίων εχαμε σχοληθε σέ προηγούμενο τεχος το ντύπου μας.

Θυμίζουμε τι ο Πεντηκοστιανοί λαβαν τό νομά τους πό τόν χαρακτηρισμό «κκλησία τς Πεντηκοστς», τόν ποο χρησιμοποιον γιά τήν μάδα τους. Πιστεύουν τι τό γιο Πνεμα, πού τήν μέρα τς Πεντηκοστς εχε φανερωθε στούς ποστόλους, πισκέπτεται τόν πιστό σέ καθημερινή βάση, πως τότε, ρκε μόνο νά ναγνωρίζει καί νά μολογε τόν Χριστό ς Σωτρα του.

Ο Πεντηκοστιανοί εναι προσκολλημένοι ποκλειστικά στό «γράμμα» τς γ. Γραφς, τό ποο ρμηνεύουν μέ λανθασμένο καί αθαίρετο τρόπο, γνοώντας τίς ρμηνεες τν Πατέρων τς κκλησίας, τούς ποίους δέν παραδέχονται, πως λλωστε καί κανένα πό τούς γίους τς κκλησίας μας. παρερμηνεία ατή τς γ. Γραφς τούς χει δηγήσει σέ πλάνες σχετικά μέ τά Μυστήρια τς κκλησίας, τήν γιότητα τς Θεοτόκου, τήν χαρισματική πίσκεψη το γίου Πνεύματος στούς πιστούς, κ.. πως εναι λογικό, λοκληρωτική καταδίκη τς ερς Παραδόσεως καί τς γιοπατερικς διδασκαλίας τούς δήγησε καί σέ αρετικές σχατολογικές διδασκαλίες. Τό σημαντικότερο σχατολογικό «δόγμα» τν Πεντηκοστιανν εναι διδασκαλία τους περ τς ρπαγς τς κκλησίας. πειδή «ρπαγή» κατέχει κεντρική θέση στήν πίστη καί στή ζωή τς αρεσης, θεωρήσαμε σκόπιμο νά ναφερθομε σ' ατήν ναλυτικότερα.

Τί πιστεύουν γιά τήν «ρπαγή τς κκλησίας»

Σύμφωνα μέ τήν διδασκαλία γιά τήν ρπαγή, σέ σύντομο χρονικό διάστημα πό τώρα καί πρίν τήν λευση το ντιχρίστου, θά λθει Χριστός πό τόν ορανό γιά νά πάρει μαζί Του τούς «δικούς Του» νθρώπους. Τή στιγμή κείνη θά κουστον πό τόν ορανό καί θά διαπεράσουν τή γ τρες χοι: νας λαλαγμός, φωνή νός ρχαγγέλου καί να σάλπισμα πό τή σάλπιγγα το Θεο. Τότε θά ναστηθον σοι νκαν στήν «κκλησία τς Πεντηκοστς», μέ φθαρτα καί θάνατα σώματα. Μαζί τους θά νωθον καί σοι πό τούς ζωντανούς χουν ναγεννηθε μέ τό γιο Πνεμα, μέ μεταστοιχειωμένα σώματα κι ατοί. λους ατούς θά τούς κρατήσει Κύριος κοντά Του γιά πτά χρόνια στό «μεσουράνημα», γιά νά μήν ποφέρουν τίς θλίψεις καί τά βάσανα στή γ κατά τήν πταετ κυριαρχία το ντιχρίστου.

 Ατή τήν πταετία θά γίνουν στούς ορανούς ο γάμοι το ρνίου μέ τήν κκλησία, ν στή γ θά δρ ντίχριστος. Τότε θά πιστρέψει στόν Χριστό λαός το σραήλ (ο 144.000 το ζ' 1-8 τς ποκ.), πως καί πολλοί νθρωποι πό κάθε θνος, φυλή καί γλσσα. Στό τέλος τς πταετίας θά κατέλθει Χριστός καί πάλι στή γ, συνοδευόμενος πό τή Νύμφη Του (τήν ρπαγεσα κκλησία), θά πολεμήσει καί, τελικά, θά πικρατήσει το ντιχρίστου στή φοβερή μάχη το ρμαγεδδνα, γκαθιδρύοντας μιά ερηνική, πίγειο βασιλεία στήν ερουσαλήμ, διάρκειας χιλίων τν. Σ’ ατή τήν βασιλεία θά μετέχουν φθαρτοι καί θάνατοι ο ρπαγέντες, χωρίς τήν νάγκη τν λικν πολαύσεων, σέ ντίθεση πρός ατούς πού κατά τήν πταετία μειναν στή γ. κενοι θά εναι φθαρτοί καί θά χρειάζονται λα τά λικά μέσα γιά νά πιβιώσουν.

Μετά τό τέλος τς χιλιετος πίγειας βασιλείας Του Κύριος θά ναστήσει καί λους τούς πόλοιπους νεκρούς καί θά τούς κρίνει μαζί μέ τούς ναπομείναντες ζωντανούς μπροστά στό «βμα το Λευκο Θρόνου». Φυσικά, ο Πεντηκοστιανοί οσιαστικά δέ θά κριθον, φο μέ τήν «ρπαγή» τούς κατέστησε κλεκτούς Του καί σεσωσμένους.

αρετική ατή διδασκαλία στηρίζεται στή διαστρέβλωση κάποιων χωρίων τς γ. Γραφς, πως τά ξς: Ματθ. κδ' 44, κε' 1 ξ., Λουκ. ιζ' 34, ιθ' 7-9, κα' 37, σ. ια' ξ., μ΄ 31, Α' Κορ. ιε' 50-51, Ρωμ. η' 11, Α' Θεσ. δ' 15-17, Β' Θεσ. β' 3-9, Β' Πέτρ. γ' 10-13, ποκ. ζ' 1-14  κ..

«ρπαγή» πού δέν πραγματοποιήθηκε

Γίνεται δη ντιληπτό τι κύριος στόχος ατς τς διδασκαλίας εναι σκηση ψυχολογικς βίας, καλλιέργεια το φόβου καί τρομοκράτηση τν μελν τς αρεσης σχετικά μέ τό περχόμενο τέλος. Εδικά μέ τόν διαρκ τονισμό τς ντίληψης τι ρπαγή πρόκειται νά συμβε πολύ σύντομα, πό στιγμή σέ στιγμή, πιχειρεται ψυχολογικός καταναγκασμός τν πιστν. παδός φείλει νά εναι πάντα σέ γρήγορση, νά μήν χαλαρώνει τούς δεσμούς του μέ τήν μάδα, νά πακούει στίς προσταγές της καί νά προτάσσει τό συμφέρον της ναντι το δικο του συμφέροντος (ποιά ξία χει ργασία, οκονομική ποκατάσταση, οκογένεια, ο σπουδές κ.τ.λ., ταν πό μέρα σέ μέρα ναμένεται ρπαγή;). ν παδός δέν συμπεριφέρεται τσι, πάρχει κίνδυνος νά μήν συμμετάσχει στήν ρπαγή: Κύριος θά παραλάβει τούς «δελφούς», ν ατόν θά τόν γκαταλείψει νά πομείνει τά δεινά τς ποχς το ντιχρίστου, τά ποα περιγράφονται ς φρικτά καί περτονίζονται σκόπιμα.

Γιά σκηση μεγαλύτερης ψυχολογικς βίας, ο πικεφαλς τς αρεσης κατέφυγαν κόμη καί στόν καθορισμό συγκεκριμένων χρονολογιν γιά τήν πραγματοποίηση τς ρπαγς, τήν λευση το ντιχρίστου κ.τ.λ. (πως καί ο συμπλέοντες δογματολογικ αρετικοί «Μάρτυρες το εχωβ» γιά παρόμοιο λόγο). μως ο χρονολογίες ατές δη παρλθαν καί ναμενόμενη ρπαγή δέν συνέβη. ς διαβάσουμε σα γράφουν κατά καιρούς τά ντυπά τους:

φημερίδα «Χριστιανισμός» (Μαρτ. 1986) μέ τίτλο «Τό ρολόι το Θεο κτυπάει καί εδοποιε», γράφει τι Α' παγκόσμιος πόλεμος ταν ρχή τν δίνων. Μέ βάση τό χωρίο Ματθ. κδ΄ 8-14 πισημαίνει τι γενιά πού εδε τήν ρχή (δηλ. τόν Α' παγκόσμιο πόλεμο) θά δε καί τό τέλος, προτρέποντας μάλιστα τούς ναγνστες: «ς τοιμαστομε νά συναντήσουμε τόν ρχόμενο Χριστό, γιά νά μή δομε τόν ντίχριστο νά ποκαλύπτεται». ν μιά γενιά διαρκε 70-80 χρόνια, πρεπε ρπαγή τς κκλησίας, νά εχε γίνει τό πολύ μέχρι τό 2000, καί μες νά διανύουμε τώρα τά πρτα χρόνια τς πταετίας το ντιχρίστου.

Σήμερα, βλέποντας τι διαψεύσθηκαν, μεταφέρουν τήν ρχή το τέλους στό 1948, τος κατά τό ποο συγκροτήθηκε σέ κράτος τό σραήλ. ραγε ο παδοί τους θά μπορέσουν νά περιμένουν λλα 30-40 χρόνια, γιά νά διαπιστώσουν τι γιά μιά κόμα φορά πεσαν θύματα πλάνης πάτης;

δια φημερίδα (αν. 1987) νημερώνει τούς ναγνστες τι φείλουν νά μετανοον καί νά γρηγορον, καθότι λευση το ντιχρίστου εναι κοντά καί, ς κ τούτου, πρέπει νά εναι τοιμοι γιά τήν ρπαγή: «γαπητοί δελφοί φθάσαμε στό τέλος το τέλους. τοιμαστετε, φεύγουμε». «ρμηνεύοντας» τό ιγ' κεφ. τς ποκαλύψεως, πληροφορε τι να πό τά ργα το ντιχρίστου θά εναι καί νωση τν δύο Γερμανιν. μως, νωση τς νατολικς μέ τή Δυτική Γερμανία γινε τό 1991 καί οτε ντίχριστος λθε οτε ρπαγή συνέβη.

Παρ' λα ατά, στό φ. 80 (15/4/1991) τς φημερίδας τους γράφουν πώς, σοι γνωρίζουν λίγο πό τά λεγόμενα το Εαγγελίου, μπορον εκολα νά καταλάβουν τι πόλεμος το Κόλπου στό ράκ (1991) εναι τρίτος παγκόσμιος πόλεμος καί θά πακολουθήσει μέσως μάχη το ρμαγεδδνα, κατά τή διάρκεια τς ποίας θά καταστραφε κόσμος(!!!). Λίγες μέρες μάλιστα προηγουμένως, τήν 1/1/1991, γραφαν τι μέσα στή δεκαετία 1991-2000 θά γινόταν ρπαγή καί θά λοκληρωνόταν πταετής βασιλεία το ντιχρίστου. μως, τί πό ατά χει συμβε; Μήπως χουν δη ρπαγε κατομμύρια Πεντηκοστιανοί καί δέν τούς ντιληφθήκαμε;

Πάντως τό τος 2000 πρέπει νά θεωρεται σταθμός στήν στορία τν Πεντηκοστιανν. ρπαγή πού δέν συνέβη, δήγησε πολλά μέλη στήν γκατάλειψη τς αρεσης, ν λλα μειναν, κανοποιημένα πό τίς «ξηγήσεις» τν ποιμένων τους. Ο συνεχες διαψεύσεις τέτοιων «προφητειν» τούς κατατάσσουν στήν κατηγορία τν ψευδοπροφητν, φο πόδειξη τι κάποιος πού «προφητεύει» εναι ψευδοπροφήτης καί μιλε μπνεόμενος πό τό δαιμονικό πνεμα εναι μή πραγματοποίηση τν «προφητειν» του.

ρμηνευτικ διαστρέβλωση τς γ. Γραφς καί ρθόδοξη ρμηνεία της

πως προαναφέρθηκε, ο Πεντηκοστιανοί στηρίζουν τή διδασκαλία τους γιά τήν ρπαγή τς κκλησίας, σέ χωρία τς γ. Γραφς, τά ποα ρμηνεύουν μέ λανθασμένο καί μονομερ τρόπο. ς δομε μερικά πό ατά:

Γράφει π. Παλος (Α' Κορ. ιε' 51-53): «δού μυστήριον μν λέγω. Πάντες μέν ο κοιμηθησόμεθα, πάντες δέ λλαγησόμεθα, ν τόμ, ν ριπ φθαλμο, ν τ σχάτ σάλπιγγι. σαλπίσει γάρ, καί ο νεκροί γερθήσονται φθαρτοι, καί μες λλαγησόμεθα. Δε γάρ τό φθαρτόν τοτο νδύσασθαι θανασίαν». Κατά τούς Πεντηκοστιανούς τό χωρίο σημαίνει τι θά λθει Χριστός καί θ’ ρπάξει πιλεκτικά σους θεωρε δικούς Του, φο ναστήσει πρτα σους χουν δη πεθάνει, κάνοντας τά σώματά τους φθαρτα καί θάνατα. τσι μως σχυρίζονται αθαίρετα τι θά συμβον μόνο σ’ ατούς σα π. Παλος ναφέρει γιά λους τούς νθρώπους γενικά.

 Τό ιε' κεφ. τς Α' Κορ. συνιστ πάντηση το ποστόλου σέ σους δέν δέχονταν τήν νάσταση καί τήν θανασία τν σωμάτων, πειδ θεωροσαν, σύμφωνα μέ τήν ρχαιοελληνική φιλοσοφία, τήν λη (τ σμα) ς δεσμωτήριο τς ψυχς. Τούς ξηγε λοιπόν τό μυστήριο τς ναστάσεως καί τς φθαρσίας κατά τή Β' Παρουσία. Στό διο κεφ. (στίχ. 22-23) Παλος τονίζει: «σπερ γάρ ν τ δάμ πάντες ποθνήσκουσιν, οτω καί ν τ Χριστ πάντες ζωοποιηθήσονται. καστος δέ ν τ δί τάγματι. παρχή Χριστός, πειτα ο Χριστο ν τ παρουσί ατο». δ τεκμαίρεται καθολική νάσταση τν νθρώπων, δικαίων καί δίκων (πβ. Πράξ. ι' 42, ιζ' 31, κδ' 15, Ρωμ. ιδ' 9-12, Β' Κορ. ε' 9-10, Β' Τιμ. δ΄ 1, Ματθ. ιγ' 49, κε' 31-32, κ..). νάσταση ατή θά γίνει κατά τήν Β' κα νδοξη Παρουσία το Χριστο. Ο δίκαιοι θά τοποθετηθον μέ τούς δικαίους καί ο σεβες μέ τούς σεβες («καστος ν τ δί τάγματι»). Τό «πειτα ο Χριστο» σημαίνει διαφορά τάξεως καί χι χρόνου, πως πιστεύουν ο Πεντηκοστιανοί.

Τήν δια σημασία χει καί τό Ματθ. κδ' 40, « ες παραλαμβάνεται καί ες φίεται», πού τό ρμηνεύουν ς πιλογή κατά τήν ρα τς ρπαγς, ν σημαίνει τόν διαχωρισμό τν δικαίων καί τν δίκων κατά τήν Β' λευση το Χριστο.

να σημεο τς διδασκαλίας τους, εναι τι πάνοδος το Κυρίου γιά τήν ρπαγή θά γίνει οράτως, σέ βαθμό μάλιστα πού, σοι πομείνουν στή γ θά αφνιδιαστον τόσο πολύ, πού θά νομίζουν τι τούς ρπαξαν ξωγήινοι (φημ. «Χριστιανισμός», 1/11/1991)!!! Κι δ προδίδεται τάση πρς κλαΐκευση τν δογμάτων, κλαΐκευση πο δν πέχει π τν φέλεια. γνοον μως τι Χριστός σαφς δίδαξε τι τά πάντα θά εναι ρατά, γιά νά δον την Παρουσία Του λες ο φυλές τς γς. Τά χωρία  Ματθ. κδ' 30, ιστ' 27, Μάρκ. ιγ' 26-27, ιδ' 62, Πράξ. α' 11, Β' Θεσ. α' 7, 10, κ.. μαρτυρον γιά τήν ρατή Παρουσία το Χριστο.

Ο Πεντηκοστιανοί στηρίζουν κυρίως τήν δοξασία τους γιά τήν ρπαγή στό Α' Θεσ. δ' 15-17: «Τοτο γάρ μν λέγομεν, ν λόγ Κυρίου, τι μες ο ζντες ο περιλειπόμενοι ες τήν παρουσίαν το Κυρίου ο μή φθάσωμεν τούς κοιμηθέντας, τι ατός Κύριος ν κελεύσματι, ν φων ρχαγγέλου καί ν σάλπιγγι θεο καταβήσεται π’ ορανο, καί ο νεκροί ν Χριστ ναστήσονται πρτον, πειτα μες ο ζντες ο περιλειπόμενοι μα σύν ατος ρπαγησόμεθα ν νεφέλαις ες πάντησιν το Κυρίου ες έρα, καί οτω πάντοτε σύν Κυρί σόμεθα».

πως συνέβη καί στήν τοπική κκλησία τς Κορίνθου, τσι καί ο Θεσσαλονικες πηρεάσθηκαν πό διδασκαλίες πού πέρριπταν τήν νάσταση τν νεκρν. Τούς ποκαλε «μή χοντας λπίδα» (δ' 13), χι μέ τήν ννοια τι δέ θά ναστηθον καθόλου, λλά μέ τήν ννοια τι δέν θά ναστηθον γιά τήν Βασιλεία τν Ορανν. Γιατί λπίδα στή γλώσσα το Εαγγελίου σημαίνει τήν συνεπαγόμενη πόλαυση τν αωνίων γαθν (βλ. Α' Πετρ. γ' 15, φεσ. δ' 4). Τό ρπαγησόμεθα ν νεφέλαις δέν σημαίνει τήν ρπαγή τν «κλεκτν Πεντηκοστιανν» πρίν τήν λευση το ντιχρίστου, λλά τή συνάθροιση τν πιστν γύρω πό τόν Κύριο κατά τήν Β' Παρουσία Του καί χι νωρίτερα.

να λλο χωρίο πού παρερμηνεύεται εναι τό Λουκ. κα' 36: «γρυπνετε ον ν παντί καιρ δεόμενοι να καταξιωθτε κφυγεν πάντα τά μέλλοντα γίνεσθαι καί σταθναι μπροσθεν το Υο το νθρώπου». δ σχυρίζονται τι ρπαγή θά γίνει γιά νά μή θλιβον ο κλεκτοί στά δύσκολα χρόνια το ντιχρίστου. πραγματική μως ννοια τν λόγων ατν εναι τι, ξ ατίας τν πολλν θλίψεων, τν ψευδοπροφητν, τν ψευδοχρίστων, κ.τ.λ., πρέπει νά προσευχόμαστε στε καιρός τν θλίψεων νά γίνει μικρότερος. ξάλλου σέ λλα σημεα τς γ. Γραφς ναφέρεται ξεκάθαρα τι λοι θά περάσουμε πό τήν δοκιμασία τν θλίψεων κατά τήν ποχή το ντιχρίστου. διος Κύριος ναφέρει (Ματθ. κδ' 9): «Τότε παραδώσουσιν μς ες θλίψιν καί ποκτενοσιν μς, καί σεσθε μισούμενοι πό πάντων τν θνν διά τό νομά μου». Ο πιστοί κατά τίς μέρες ατές θά βρίσκονται στή γ καί χι κοντά Του. Μετά τήν ποχή το ντιχρίστου θά λθει Χριστός νά «πισυνάξει τούς κλεκτούς ατο κ τν τεσσάρων νέμων, π’ κρων τς γς ως κρου το ορανο»  (Μάρκ. ιγ' 24-27).

Στήν ρώτηση, πότε θά γίνει ρπαγή, ο Πεντηκοστιανοί παντον μέ τό χωρίο Β' Πέτρ. γ' 10: «ξει δέ μέρα Κυρίου ς κλέπτης ν νυκτί». μως τό διαχωρίζουν πό τή συνέχειά του («ν ορανοί ροιζηδόν παρελεύσονται, στοιχεα δε καυσούμενα λυθήσονται, καί γ καί τά ν ατ ργα κατακαήσεται»), που φαίνεται καθαρά τι τό χωρίο ναφέρεται στήν μέρα τς φοβερς καί αφνιδιαστικς Β' Παρουσίας το Κυρίου, κατά τήν ποία ορανός καί γ καί λη κτίση θά μεταλλαχθον καί θά νανεωθον.

  ρθόδοξη διδασκαλία γιά τήν «ρπαγή»

Γιά τήν ρθόδοξη κκλησία «ρπαγή» (Α' Θεσ. δ' 17) χει ντελς διαφορετικό χαρακτρα καί ννοια. Κύριος θά πιστρέψει στή γ μία καί μόνο φορά, κατά τή Β' Παρουσία Του. Τότε θά ναστηθον ο νεκροί πό τόν δάμ μέχρι καί τόν τελευταο ποθανόντα, λοι μαζί χρονικά καί καριαα (ν ριπ φθαλμο) καί μέ θαυμαστό τρόπο. Τά σώματα τν νεκρν καί τν ζώντων θά μεταστοιχειωθον σέ φθαρτα καί θάνατα. Τν δικαίων καί τν γίων θά γίνουν νδοξα, πως καί τό ναστημένο Σμα το Χριστο, ν τά σώματα τν δίκων καί μαρτωλν θά παραμείνουν φθαρτα καί θάνατα, μόνο καί μόνο γιά νά γευθον τίς συνέπειες γιά τά ργα πού διέπραξαν.

Τότε ο ν Χριστ δίκαιοι θά ρπαγον, κατά τόν Παλο, ν νεφέλαις, γιά νά προϋπαντήσουν τόν ρχόμενο γιά νά κρίνει τόν κόσμο Χριστό, πού θά συνοδεύεται πό μυριάδες γίων καί γγέλων (Ματθ. κε' 31-33, ούδ. 14-15), καί χι βέβαια πό τούς «ρπαγέντας» Πεντηκοστιανούς. τσι ρπαγή στήν ρθοδοξία χει τήν ννοια τς «νάληψης». πως πορεία το Χριστο ταν: Γέννηση, Θάνατος, νάσταση καί νάληψη στούς ορανούς, τσι κριβς θά εναι καί πορεία τν κλεκτν Του. χιλιετής Βασιλεία το Χριστο δέν εναι πίγεια καί χει πνευματικό χαρακτρα (« βασιλεία μή οκ στιν κ το κόσμου τούτου», ωάν. ιη' 36)

Συμπερασματικά γίνεται δ κατανοητό πόσο πικίνδυνη εναι αθαίρετη ρμηνεία τς γ. Γραφς, χωρίς τήν συνδρομή τς ερς Παραδόσεως, καί σέ ποιούς αρετικούς δρόμους δηγε. παρακάτω παραίνεση το Εαγγελιστο ωάννου (Α' ωάν. δ' 1) φαίνεται νά χει διαχρονικό χαρακτρα: «γαπητοί, μή παντί πνεύματι πιστεύετε, λλά δοκιμάζετε τά πνεύματα ε κ το Θεο στιν, τι πολλοί ψευδοπροφται ξεληλύθασιν ες τόν κόσμον».

«Τήν τελευταία δεκαετία το λήξαντος αἰῶνος τό βασικό κήρυγμα τν Πεντηκοστιανν ταν, ς γνωστόν, τό "περί ρπαγς τς κκλησίας", τό ποο καί λειτουργοσε κατά τρόπο κβιαστικό πρός τά ταλαίπωρα θύματα τς πλάνης. Τό ναμενόμενο μως δέν πισυνέβη καί τό κίνημα παραμένει κθετο πέναντι στό βασικότερο "πεντηκοστιανό" δόγμα». (Πορίσματα ΙΓ' Πανορθοδόξου Συνδιασκέψεως διά θέματα αρέσεων καί παραθρησκείας, περιοδ. Διάλογος, κδ. Π.Ε.Γ., τεχ. 26, κτ. - Δεκ. 2001, σ. 26).

http://aktines.blogspot.com/2012/12/blog-post_3922.html#more

Sunday the 17th. Joomla 2.5 Templates. Copyright © 2012. Παγκύπρια Ένωση Γονέων. | Developed by Logosnet.cy.net
Copyright 2012

©